Μία ομοφοβική επίθεση στο κέντρο της Θεσσαλονίκης καταγγέλλει η ψυχοθεραπεύτρια Έλενα Όλγα Χρηστίδη, η οποία δέχθηκε λεκτική και φυσική επίθεση ενώ περπατούσε με τη σύντροφό της, Νάνσυ Παπαθανασίου, μετά τη λήξη του Φεστιβάλ Κινηματογράφου.
Σύμφωνα με την ίδια, η επίθεση σημειώθηκε όταν οι δύο γυναίκες πιάστηκαν αγκαλιά για λίγα δευτερόλεπτα. Άτομα που κινούνταν με αυτοκίνητο άνοιξαν το παράθυρο και τους πέταξαν νερά, ενώ τις έβρισαν γελώντας, πριν απομακρυνθούν γρήγορα από το σημείο.
Η κα Παπαθανασίου, μέλος της κριτικής επιτροπής για το Mermaid Award –το επίσημο βραβείο του Φεστιβάλ που αναδεικνύει ΛΟΑΤΚΙ+ θεματικές–, βρέθηκε μαζί με τη σύντροφό της στο περιστατικό που έχει προκαλέσει έντονη αντίδραση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η ανάρτησή της στο facebook:
Στην Ελλάδα του 2025, στη Θεσσαλονίκη, δύο λεσβίες/κουήρ άτομα πιαστήκαμε για λίγο αγκαλιά περπατώντας στον δρόμο. Ήταν αρκετό για να πετάξουν με φόρα νερά πάνω μας μέσα από ένα ανοιχτό παράθυρο αυτοκινήτου που πέρασε γρήγορα δίπλα μας και έφυγε, ενώ μας έβρισαν γελώντας.
Αν εμείς, γυρνώντας από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, δύο λευκά άτομα, στερεοτυπικά “καλοντυμένα”, δεχτήκαμε με τόσο κάζουαλ τρόπο μια χιλιοπαιγμένη ομοφοβική επίθεση τέτοιου τύπου στον δρόμο, τι να πούμε για τις τρανς συντρόφισσές μας, τα νεαρά κουήρια, τους μετανάστες ή/και τα άτομα που ασκούν σεξεργασία. Είμαστε καλά και ήρεμες επί προσωπικού.
Αλλά η συλλογική μας οργή θα ξεχειλίζει όσο η ύπαρξη και μόνο στον δημόσιο χώρο, όλων των κουήρ υποκειμένων, τίθεται υπό αμφισβήτηση και απειλή.
Ο λόγος που καταγράφουμε μια μικρή προσωπική εμπειρία στη συλλογική εμπειρία των πολλαπλών διακρίσεων σε βάρος όλων μας, είναι για να θυμόμαστε ότι όποιος δεν παίρνει θέση απέναντι σε όλα τα μέτωπα της επανοργάνωσης της ακροδεξιάς, αλλά διαλέγει μόνο κάποια από αυτά με όρους πολιτικών στρατηγικών, ψευδούς ιεράρχησης αναγκών ή κινηματικών συσχετισμών, έχει ευθύνη.
Για εμάς και τις κοινότητές μας το έργο είναι γνωστό, και η δύναμη θα βρίσκεται πάντα στις συλλογικές μας αντιστάσεις.
