H συναισθηματική απώλεια ενός πράιντ
Κάθε μέρα που περνά μαθαίνουμε κι από μια πράιντ διοργάνωση που είτε αναβάλλεται για πιο ασφαλείς και αισιόδοξες περιόδους είτε ακυρώνεται εντελώς. Κι όσο κι αν συμφωνώ με την αναγκαιότητα αυτών των αποφάσεων, δεν σας κρύβω πως πιάνω τον εαυτό μου να αισθάνεται ένα είδος βαθιάς στεναχώριας και θλίψης.
Από τη στιγμή που τέθηκε η χώρα μας σε κατάσταση καραντίνας καλούμαστε να κάνουμε υποχωρήσεις σε συνήθειες, εμπειρίες και γενικά στη ζωή που είχαμε συνηθίσει. Κι είναι εντάξει, αν αυτές οι υποχωρήσεις είναι υπό προϋποθέσεις και συμβάλλουν στην προστασία της υγείας και της ζωή μας. Δεν είμαι όμως και χωρίς κόστος και κυρίως δεν είναι όλες το ίδιο.
Το λέω αυτό γιατί κάποιες από τις ελάχιστες φορές, που έχω αναγνωρίσει τη στεναχώρια μου για την ακύρωση των φεστιβάλ υπερηφάνειας, έχω εισπρά...









